در سال 1354 واردحوزه علمیه قم شدم، ادبیات را در حد تدریس فرا گرفتم،بطوری که پس از گذشت چهار سال، شرح بر هدایه بنام کتاب الزبده را نوشته و استاد مدرس افغانی تقریظ بسیار ارزشمندی را بر این کتاب نوشتند دو نکته را در آنجا اشاره فرمودند1- بنده را بعنوان مجتهد در نحو و صرف تلقی دادند 2- و دیگران را در اخذ مسائل متقن نحوی، بر کتاب حقیر ارجاع داده اند، این دو نکته مایه تشویق بنده شد بطوری که تدریس را در کنار تحصیل شروع نمودم. همواره از ا ساتید بسیار مجرب در اصول پایه، آقای استاد مصطفی اعتمادی استفاده نمودم که تعلیقه فرائد الاصول را پس از اتمام رسائل شروع نمودم.
پس از آن مکاسب را محضر استاد ستوده، و حاج شیخ علی پناه اشتهاردی، و کفایة الاصول را نزد فاضل لنگرانی تلمذ نموده. خارج اصول را نزد وحید خراسانی به اتمام رساندم. و خارج فقه را نزد آیة الله مرحوم حاج میرزا هاشم آملی و وحید خراسانی استفاده نمودم. اشتیاق وافر به فلسفه و عرفان و تفسیر باعث شد که شرح منظومه را از محضر انصاری شیرازی و اسفار را از محضراستاد جوادی آملی واستادعلامه حسن زاده آملی و نیز عرفان را از این دو بزرگوار فیض ببرم و هنوز ادامه دارد و اکنون مشغول تدریس اسفار و تمهید و کفایه و خارج اصول می باشم.
مباحث روانشناسی را مدت هفت سال با تحقیق و پژوهش ادامه دادم و به مقطع صاحب نظری رسیدم و اکنون در حد کارشناسی، استفاده می گردد. و این دانش باعث شد که درزمینه های مختلف اجتماعی فرهنگی وارد شدم و از اطلاعات به روز، استفاده کامل نمایم.